Ormagardskvedi

Eigi hugðak orma
At aldrlagi mi'nu;
Verðr mjök mörgu sinni
Þats minnst varir sja'lfan

Eigi hugðak orma
At aldrlagi mi'nu;
Verðr mjök mörgu sinni
Þats minnst varir sja'lfan

Nú munk nár af bragði
Ok nær dýrum deyja.

Gnyðja mundu gri'sir
Ef galtar hag vissi
Me'r er gno'tt at grandi
Grafa inn rönum si'num
Ok harðliga hva'ta
Hafa mik sogit, ormar;
Nu' munk na'r af bragði
Ok nær dy'rum deyja